ชื่อไทย
มะขาม
ชื่อท้องถิ่น
ม่อนโคล้ง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี)/ ตะลูบ (ชาวบน-นครราชสีมา)/ มอดแล ส่ามอเกล (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)/ หมากแกง (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน)
ชื่อสามัญ
Indian date/ Tamarind
ชื่อวิทยาศาสตร์

Tamarindus indica L.

สกุล
Tamarindus
สปีชีส์
indica
ชื่อพ้อง

Tamarindus occidentalis Gaertn.

Tamarindus officinalis Hook.

Tamarindus umbrosa Salisb.

ชื่อวงศ์
FABACEAE
กลุ่มพรรณไม้
ไม้ยืนต้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น เป็นไม้ยืนต้น สูง 10-25 ม. แตกกิ่งก้านแผ่กว้างเป็นพุ่มกลม เปลือกต้นมีสีน้ำตาล แตกเป็นร่องตามยาว

ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ชั้นเดียว ออกเรียงสลับ ใบย่อยเป็นรูปขอบขนาน กว้าง 5-8 มม. ยาว 1.0-1.5 มม. ปลายใบและโคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ  สีเขียว มีรสเปรี้ยว

ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งและซอกใบ ดอกสีเหลือง มีจุดประสีแดง กลีบดอก 5 กลีบ  ปลายแหลม

ผล เป็นฝัก คอดเป็นข้อตามเมล็ด ฝักแก่ เปลือกแข็งเปราะ สีเทาอมน้ำตาล เนื้อนิ่มมีสีน้ำตาล มีรสเปรี้ยว เมล็ดค่อนข้างกลม เนื้อแข็ง ผิวเป็นมันลื่น มีสีดำหรือน้ำตาลเข้ม

สภาพนิเวศ
กลางแจ้ง
สภาพนิเวศวิทยา

ชอบดินร่วนปนทราย ทนดินเค็ม และระดับน้ำปานกลาง แสงแดดเต็มวัน

ถิ่นกำเนิด

มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกาแถบประเทศซูดาน

การกระจายพันธุ์

มีการนำเข้ามาในทวีปเอเชียในแถบประเทศเขตร้อน และประเทศแถบละตินอเมริกา ในปัจจุบันนิยมปลูกมากในประเทศเม็กซิโก

การปลูกและการขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยการเพาเมล็ด ปักชำ

ระยะเวลาการติดดอก
มีนาคม – พฤษภาคม
ประเภทการใช้ประโยชน์
สมุนไพร,พืชให้ร่มเงา

-เปลือกต้น มีรสฝาดเมาร้อน แก้แมงกินฟัน แก้เหงือกบวม แก้พยาธิผิวหนัง ต้มหรือฝนกับน้ำปูน ใส ทารักษาบาดแผลเรื้อรัง  ใช้ชะล้างบาดแผล

-แก่น มีรสฝาดเมา กล่อมเสมหะและโลหิต

-ใบแก่ มีรสเปรี้ยวฝาด ขับเลือดลมในลำไส้ ขับเสมหะ ฟอกโลหิต แก้บิด แก้ไอ

พรรณไม้ในโรงเรียน

ข้อมูล : อุทยานหลวง ราชพฤกษ์